Brief Aan De Paus 5/6

  • Francis
  • 21 februari 2026
  • Brontaal: Engels

Deze brief maakt deel uit van een reeks: 1/6 · 2/6 · 3/6 · 4/6 · 5/6 · 6/6

Na een jaar van correspondentie, voorstellen en pogingen om een zinvolle evaluatie voor te bereiden voor ons geplande bezoek aan Rome, vond ik het noodzakelijk de situatie rechtstreeks aan te kaarten. De eerdere “rapporten” hadden weinig tastbare vooruitgang opgeleverd, en de communicatie met de Belgische bisschoppen was steeds frustrerender geworden.

In deze brief presenteer ik de eindbeoordeling van dat jaar van inspanningen, opnieuw gebaseerd op de vier eerder geschetste criteria. Ondanks herhaalde contacten en concrete voorstellen kon ik geen betekenisvolle verbetering vaststellen. De score daalde daarom naar nul.

De brief stelt ook een fundamentele vraag aan de nieuwe Paus: of hij van plan is het engagement van zijn voorganger voor slachtoffers voort te zetten of de situatie te laten stagneren, en eindigt met een oproep tot concrete actie.

Nu, terwijl ik dit schrijf enkele maanden na de ontmoeting met Paus Leo, geloof ik dat het antwoord duidelijk is geworden. Door Tutela Minorum los te koppelen van het Dicasterie voor de Geloofsleer en herhaaldelijk te verklaren dat hij zijn priesters moet verdedigen, heeft hij feitelijk een stap terug gezet ten opzichte van de eenheid die Paus Franciscus probeerde te bewerkstelligen.

Alle brieven werden bezorgd via diplomatieke post via de Nuntiatuur.

Lees de volledige brief hieronder. Deze brief werd ook gepubliceerd in La Libre Belgique.

Uwe Heiligheid,

Ik ben een van de 15 overlevenden van seksueel misbruik die Paus Franciscus ontmoetten tijdens zijn bezoek aan België in september 2024. Destijds luisterde hij met grote menselijkheid en nederigheid naar onze verhalen. Hij uitte zijn wens om opnieuw samen te komen in Vaticaanstad om de voortgang van de Belgische Kerk te evalueren.

Dit gaf onze groep van 15 hoop, en ik bood Paus Franciscus een periodiek “schoolrapport” aan om te evalueren hoe zijn Kerk in België goede voornemens omzet in daden. Een beetje tongue-in-cheek, maar een poging waard! Op 31 oktober antwoordde Paus Franciscus dat “geen moeite gespaard zal worden om ervoor te zorgen dat gedane beloften vertaald blijven worden in concrete acties.”

Het afgelopen jaar heb ik deze schoolrapporten geschreven aan de Heilige Stoel, waarin ik de acties van de Kerk evalueerde op 4 punten:

  • Betere hulp bieden voor de psycho-medische behandeling van slachtoffers.
  • Betere financiële compensaties bieden aan de slachtoffers.
  • Zowel daders van misbruik als degenen die het toedekken bestraffen.
  • Een rechtstreekse contactlijn bieden via de Nuntiatuur indien nodig.

“Punten” verdienen was makkelijk. Een enkele euro voor traumazorg of een verhoging van de compensatie zou al volstaan hebben. Helaas slaagt uw Kerk niet voor het examen.

Uw voorganger scoorde een punt (1/4) dankzij zijn communicatie via de Nuntiatuur. Ik moet dat punt nu intrekken voor de Heilige Stoel: uw eindscore is 0/4.

Sinds het overlijden van uw voorganger zijn er meer dan vierentwintig pogingen ondernomen om een datum vast te leggen voor ons bezoek aan Rome, voordat we eindelijk een antwoord ontvingen. Het afgelopen jaar hebben we minstens 14 keer contact opgenomen met uw bisschoppen (per e-mail, vergaderingen en brieven) over de inhoud van de maatregelen van de Kerk. Deze communicatiestijl wekt geen vertrouwen.

Wij stelden een maandelijks forfaitair budget voor traumazorg en een forfaitaire verhoging van minnelijke schikkingen voor om punt 1 en 2 op uw rapport aan te pakken. Onze voorstellen waren in lijn met de wetenschappelijke consensus en de vastgelegde parlementaire aanbevelingen. Toch hebben we geen enkele reactie ontvangen, zelfs niet toen we ze presenteerden aan Mgr. Terlinden en Mgr. Herrera.

Na een jaar werk kan ik alleen maar concluderen dat uw bisschoppen in België duidelijk schuldig zijn aan opzettelijke nalatigheid, en dat wie in stilte meewerkt met uw instelling, medeplichtig is.

In zijn autobiografie1, sprekend over onze ontmoeting2 in september 2024, schreef Paus Franciscus: “Slachtoffers moeten weten dat de paus aan hun kant staat. En hierin zal hij geen enkele stap terug zetten.”3

Heilige Vader, vandaag moet ik u met al het gewicht van die woorden vragen: staat u aan onze kant?

U heeft gezegd dat u het pad dat Paus Franciscus heeft uitgezet inzake seksueel misbruik wenst voort te zetten. Of zult u een stap terug zetten? Zo niet, dan vraag ik u: dring bij uw Belgische bisschoppen aan op urgentie. De hoop van de slachtoffers hangt hiervan af.

Bovenal, antwoord ons met daden, niet met woorden.

Ik kijk uit naar onze ontmoeting in Rome en hoop u beter nieuws te brengen, hoewel scepsis blijft. Vertrouwen is fragiel en alleen daden kunnen het herstellen.

Met respect en hoop, Francis, Jean-Marc, Lieve, Koenraad, Jean-Luc, Chantal, Aline, Anne-Sophie, Pierre, Jan + 2 overlevenden die anoniem wensen te blijven


  1. Citaat uit: Franciscus, Paus. Hope: The Autobiography. Bewerkt door Carlo Musso, vertaald door Richard Dixon, Random House, 2025. ↩︎

  2. Leuk weetje: de autobiografie van Paus Franciscus vermeldt het verkeerde aantal. Er waren 15 slachtoffers, niet 17. De verwarring komt van de twee psychologen die aanwezig waren om een ontmoeting te begeleiden die zo emotioneel was dat iedereen weende, van de Paus tot zijn lijfwacht. Ik stelde hem drie vragen. Hij nam de tijd om met mij in gesprek te gaan over het celibaat, en we kwamen overeen het respectvol oneens te zijn. Over traumazorg en financiële steun stond hij aan onze kant en bevestigde hij dit publiekelijk in de dagen daarna. Daarvoor heb ik respect voor hem. ↩︎

  3. Volledige passage: “In de apostolische nuntiatuur in Brussel had ik een privéontmoeting met zeventien slachtoffers die misbruikt werden door leden van de clerus: twee uur lang luisterde ik naar de verhalen over hun verwondingen, ik uitte mijn verdriet over wat zij als kinderen hadden meegemaakt, en mijn dankbaarheid voor hun moed vandaag. Ik vertelde hen dat dergelijke misdaden niet kunnen verjaren door tijdsverloop. De misbruikers zijn duidelijk verantwoordelijk, maar ook een bisschop die het weet en niets doet. Het toedekken is schande op schande stapelen. Slachtoffers moeten weten dat de paus aan hun kant staat. En hierin zal hij geen enkele stap terug zetten.” ↩︎